قدرت کلمه هنوز - باور به اینکه شما می توانید پیشرفت کنید

دوستان سلام در این قسمت از  مجموعه نوشته های داستان تد که در رابطه با موضوعات مهم مربوط به آموزش مهارت های زندگی در در سایت تد  ارائه شده این بار سراغ خانم پروفسور کارل دوک رفتیم و به صورت خلاصه به نکات مهمی که ایشان دراین سخنرانی  گفتند در این متن اشاره کردم .

خانم دوک  کتابی دارند با عنوان” طرزفکر؛ روان شناسی جدید موفقیت ” که در آن به موضوع دو نوع طرز فکر اشاره کردند یکی طرز فکر ثابت و دیگری طرز فکر  رشد.  که به امید خدا خلاصه این کتاب را هم پس از  تهیه در اختیار شما خواهم گذاشت. در این ویدیو  اشاره ای کلی به این نوع طرز فکر و اهمیت آموزش آن به کودکان اشاره می کند  که  متن خلاصه شده زیر در این رابطه تقدیم شما می شود  .

لینک سخنرانی کارل دوک در سایت تد  

خانم دوک می گوید در یکی از دبیرستانها با سیستمی آشنا شده بود که در آن دانش آموزان می بایست تعداد معینی از درس ها را برای فارغ التحصیلی پاس می کردند و اگر موفق به این کار نمی شدند  به جای مردودی نمره آنها ” هنوز نه ”  یا به قول خودمان ” نیاز به تلاش ”   می بود . خانم دوک به این فکر کرد که چه جالب!!  اگه نمره بچه ها مردود باشد آنها نسبت به خود و توان مندی شان احساس بدی پیدا  می کنند به اصطلاح به خودشان برچسب ضعیف و کند ذهن می زنند  ولی واژه ” هنوز نه ” برای آنها این پیام را دارد که درمسیر یادگیری قرار دارند و با کمی تلاش  بیشتر ،  راه پیشرفت  برای آنها باز است .

این واژه تغییری بزرگ در ذهنیت پروفسور دوک ایجاد کرد و در ادامه ایشان به سراغ بچه های مدرسه ای رفت و برای آنها مسایلی طرح کرد که حل کردن آنها کمی سخت بود . او مشاهده کرد که بعضی از بچه ها با عشق و علاقه با چالش مسایل درگیر می شدند و با دیدی مثبت با آن برخورد  می کردند . چرا که به طور ناخودآگاه می دانستند که این مسایل می تواند باعث افزایش توانایی آنها شود بنا براین با شور و اشتیاق سراغ مسئله می رفتند . آنها چیزی داشتند که به نام رشد ذهنی یا ( طرز فکر رشد ). اما در مقابل دیگر بچه ها به دلیل ذهنیت محدودی ( یا طرز فکر ثابت ) که داشتند،  به مسایل به عنوان مشکل و فاجعه نگاه می کردند  و خود را دربند زمان حال درگیر کرده بودند و نمی توانستند از قدر هنوز نه استفاده کنند . یعنی با دیدن مسئله ای  سخت به جای تلاش کردن نا امید می شدند و به این فکر نمی کردند که با تلاش و تمرین بیشتر می توانند مسئله را حل کنند .

در یک آزمون دیگر به بچه هایی که طرز فکر ثابت داشتند  گفته شد که اگر بار دیگر مردود شوند چه کار خواهند کرد و پاسخ های آنها به قرار زیر بود :

1- به جای مطالعه بیشتر، تقلب می کنند.

2- گروهی دیگر پس از مردود شدن به دنبال افراد پایین تر از خود می گشتند تا با مقایسه کردن آنها با خودشان حس بهتری داشته باشند . در هر پژوهش نشان می داد که این گروه  از افراد به جای کوشش و تلاش  برای حل موضوع به دنبال راه هایی برای فرار از سختی ها بودند و با مشکلات درگیر نمی شدند .

تفاوت دانش اموزان گروه اول با گروه دوم در این بود که گروهی که طرز فکر رشد داشتند به این دلیل که می دانستند با حل کردن مسایل توانایی آنها بیشتر خواهد شد با مسایل درگیر می شدند و اگر درجایی به مشکلی برخورد می کردند از مشکل درس می گرفتند و  آن را اصلاح می کردند .

ما چگونه فرزندان خود را پرورش می دهیم ؟

خانم دوک این پرسش را مطرح می کند که آیا هدف بچه های ما گرفتن نمره عالی در  درسهایشان است و یا آن را به عنوان بخشی از مسیر پیشرفت در آینده خود می دانند ؟.

از نظر خانم دوک ،کار کردن برای کسب موفقیت و پاداش فوری و نداشتن توجه به آینده مشکل بسیاری از افراد است و  نسل جوانی پرورش دادیم که نمی تواند یک روز کاری را بدون گرفتن پاداش سپری کند .

کاری که در این زمینه می توان انجام داد این است که اولاً  به جای اینکه با هوش بودن و نتیجه درست را تشویق کنیم بیاییم و به روند کارها دقت کنیم و تلاش و پشتکار و پیشرفت بچه ها راتشویق کنیم . در این صورت کودکانی پرورش می دهیم که سخت کوش و فعال  خواهند بود .

به کار بردن کلمه “هنوز ” به کودکان اعتماد به نفس بیشتری می دهد و باعث تلاش بیشتر در َآنها خواهد شد و از این طریق باعث تغییر ذهنیت آنها خواهد شد .

نکته مهمی که در مورد ذهنیت رشد وجود دارد این است که معنی تلاش  و کوشش را در ذهن کودکان تغییر می دهد یعنی به جای اینکه سختی ها باعث شود تا آنها فکر کنند کند ذهن هستند و از تلاش دست بردارند، حالا  کوشش و  تلاش به این معنی است که مسیرها و ارتباطات عصبی جدیدی در ذهن آنها در حال شکل گیری است و تلاش کردن باعث رشد توانایی های آنان خواهد شد. ( یعنی با هر بار تمرین و تلاش دوباره  برای حل مسئله ، مسیر عصبی برای انجام فعالیت مورد نظر ایجاد و تقویت می شود تا کار راحت تر انجام شود )

پروفسور دوک در پایان از همه می خواهد که دنیا را به محیطی سرشار از “هنوز” برای کودکان تبدیل کنیم تا از فرصتهای رشد ذهنی بیش از پیش استفاده کنند .

زمانی که ما به چالشها به این دید نگاه کنیم که با تلاش و تمرین بیشتر ذهن ما برای حل مسئله تقویت  می شود  و به خودمان یاد آوری کنیم که اگر مشکل حل نشده به این معنی نیست که اصلاً  قابل حل نیست بلکه به این معنی است که هنوز به تلاش بیشتری نیاز است ، دیدگاه تازه ای به ما برای برخورد با مسایل و یاد گیری مهارتهای جدید می دهد .

ممنون از اینکه برای خواندن این متن وقت گذاشتید و با امید اینکه برای شما مفید واقع شده باشد .

پاسخی بگذارید

×
×

سبد خرید